Zambia

 

27, 28 , 29 en 30 sept  (275, 0, 0, 146 km)

 

Bij de grens naar Zambia was het rustig en nadat we bij een loket, nog een loket, een tafeltje buiten, een loket en nog een tafeltje geweest waren mochten we de grens over: binnen een uur!

In Chipata nog even wat laatste boodschappen gedaan en nog een winkel bezocht voor internet en toen meteen verder naar Croc Valley Camp aan de rand van het South Luangwa National Park. Een mooie camping aan de (deels droge) rivier de Luangwa. De rivier is de grens van het park, maar er is geen hek rond het park, dus kunnen de dieren via de rivier zo de camping op, en dat doen ze dan ook. Iedere avond komen er olifanten en nijlpaarden, en het wemelt er van de apen. We werden meteen al gewaarschuwd voor één olifant die deel uitmaakt van een groepje van vier: 2 vrouwen en 2 kids. Eén van de dames zou behoorlijk agressief zijn. Goed alle etenswaren opruimen en de deur dicht houden!  Dat deden we dus: al het eetbare in de kastjes, en de blikjes en ander verpakt voedsel in een afsluitbare krat. En vol spanning wachtten we af, leuk zo tussen de dieren.

Nu ga ik even naar het einde van het verhaal: het gaat goed met ons! We hebben bibberbenen en kijken voortdurend lichtelijk paranoïde om ons heen, maar verder geen problemen!

 

Wat er gebeurde: het was die avond heel warm, we zaten buiten te lezen onder het rieten afdakje dat op iedere kampeerplek staat. Overdag kun je daaronder in de schaduw zitten, 's avonds is daar verlichting. Net voor we naar bed zouden gaan toch even de deur van de camper open gezet, want het was heel warm. Ineens dacht ik dat ik iets hoorde en toen ik achter me keek stond daar vlak bij me een hele grote olifant! Ik schrok vreselijk en vloog naar de andere kant van het afdakje, en ook Leo nam een run. En toen dacht Vrouw Fant: heb ik mooi de kans om even in die camper te neuzen! Wij riepen meteen om hulp en de andere kampeerders en de bewakers kwamen er meteen op af, maar ja, wat doe je met zo'n kolos! Vanaf een afstandje zagen we wat er gebeurde. Eerst probeerde ze via het opstapje naar binnen te gaan, maar daar zakte ze natuurlijk finaal door. Dan maar alleen met de kop. Alles was binnen opgeborgen, alleen de kratten, twee met kleding van Leo en de onderste met (verpakte) voorraad, stonden op elkaar en met een spanband aan elkaar gebonden, los op de vloer. Dus Vrouw Fant aan het trekken, eerste krat naar buiten, flink haar poot er op en ....jammer, kleding! Dan de tweede: weer kleding. Natuurlijk legde zij niet alles netjes terug maar slingerde alles over de grond en ging er met haar poten bovenop staan. Toen de laatste krat. Haar kop was eigenlijk te dik voor de opening en ze ging dan ook met één slagtand door de deur en in de zijwand van de camper. Ze schudde om los te komen en op dat moment dacht ik: einde reis, daar gaat de camper. De bewakers probeerden intussen door stenen te gooien en te schreeuwen de olifant te verjagen, maar niets hielp. Een paar buurvrouwen en ik waren al door gelopen naar de bar waar we veilig stonden en toch alles konden zien. We waren bang voor nog meer olifanten, want ze kwamen altijd met z'n vieren en nu zagen we één vrouw met kind, dus waar was de rest? Intussen kwam Vrouw Fant toch los met haar slagtand en de camper bleef staan, maar met haar slurf haalde ze ook de laatste krat naar buiten. En we hoorden allemaal gebonk en gekraak binnen, we waren heel bang dat de boel gesloopt werd. Ook de derde krat stampte ze kapot en daar heeft ze van gegeten: vacuum verpakte groente, compleet met kartonnen verpakking, dichte zak met zuurtjes die ook nog eens per stuk verpakt waren, zak chips, pakjes macaronikruiden enz. De blikjes kon ze niets mee, maar die stampte ze kapot, dus Leo's kleding, die verspreid op de grond lag kwam onder de soep, kortom: een puinhoop! Uiteindelijk ging ze toch weg en hielp de bewaking ons om zo snel mogelijk alles in de camper te gooien en deze op de parkeerplaats te zetten, want Vrouw Fant zou zeker terug komen. We mochten ook niet in de camper slapen, we kregen een kamer, en konden pas de volgende morgen de schade bekijken! Ook de buurvrouwen hielden het kamperen voor gezien en hebben een kamer gehuurd. De nacht er voor was Vrouw Fant bij hen op bezoek geweest, twee keer was ze teveel!

 

Later hoorden we van een bewaker dat er de vorige dag iemand in het dorp gedood was door een olifant!

 

Na een slechte nacht alle zooi weer uit de camper gehaald, de kleding naar de wasservice gebracht, wat nog bruikbaar was aan blikgoed afgewassen en de rest weggegooid! Ook de afgesloten brooddoos was verdwenen dus hebben we in het restaurant ontbeten. Gelukkig viel de schade mee: het opstapje, het gat in de deur en de zijwand, de kratten en de boodschappen, maar verder was binnen alles heel gebleven.  Maar we kijken nu toch anders naar olifanten!!!

 

De camper hebben we toen op een andere plaats gezet en toch maar een paar dagen op die camping gebleven. En toch zaten we niet meer echt rustig! Bij ieder gekraak schrokken we op en ook 's nachts werden we steeds wakker omdat we dieren hoorden.

 

Maar we wilden toch nog graag een ochtend- en een avond gamedrive maken in het National Parc en ook de zondag op de camping blijven, en we hebben ondanks alles toch wel genoten, vooral ook van de capriolen van al die apen.

 Tijdens de gamedrives hebben we veel dieren gezien waaronder een luipaard, dus we hebben de Big Five kompleet. Op de laatste tocht door het park zagen we (een deel van) een python. Juist toen we weer weg zouden rijden kwam hij in beweging en toen zagen we dat hij zijn huid aan het verliezen was. Dat gebeurt als hij veel gegeten heeft (hij kan een impala of zelfs een mens verorberen!) , dan zet hij heel erg uit, en naar verloop van tijd slinkt dat weer en verliest hij zijn huid. De oude huid kwam naar beneden waaien en we konden die dus goed bekijken. Aanraken verboden: giftig! Heel bijzonder om dat eens te zien!

 

Maandagochtend, na de gamedrive, vertrokken we, terug naar Chipata, waar we nieuwe voorraad in moesten slaan. Helaas geen kratten te krijgen, dus nog even tobben met tassen. Over een paar dagen komen we in de hoofdstad Lusaka, misschien dat het daar lukt.

Nu eerst rustig eten op camping Mama Rulas, zonder steeds rond te moeten kijken:) Het weer is trouwens ook een stuk minder warm vandaag, een verademing!

 

1, 2 en 3 okt  (347, 249, 0 km)

 

Beetje laat vertrokken, eerst nog even in de bar de laatste stukjes op de site geplaatst. Ook meteen diverse mails gekregen m.b.t. het olifantenverhaal:) Achteraf was het ook een leuk verhaal, maar niet voor herhaling vatbaar!

Via de Great East Road eerst naar BridgeCamp aan de Luangwa River, een camping met een Nederlandse eigenaar, met een geweldig uitzicht vanaf de bar/receptie.  Hij kende het verhaal ook al, Zambia is net een dorp:). Rustige kleine camping en gezellige mensen ontmoet.

Volgende morgen weer verder via de Great East Road. Dat is de grote geasfalteerde weg die van oost naar west gaat (of andersom), via de hoofdstad Lusaka, maar hij lijkt op de Van Heemstraweg, maar dan een beetje meer op en neer en veel hobbeliger, maar het rijdt wel lekker door.

 

En toen weer een dierenverhaal, maar heel  anders. Onderweg hebben we al veel roadblocks gehad. Meestal mogen we gewoon doorrijden, soms moeten we stoppen voor een gezellig praatje: 'goedemorgen, waar komen jullie vandaan en waar gaan jullie heen, goede reis', soms willen ze iets hebben (daar maken we ons vanaf met een grapje, ik kan nu heel goed grapjes maken in het Engels), maar deze keer was het een serieuze controle. Een meneer met een schepnetje! Dan ben je natuurlijk al meteen onder de indruk! Raampje open: Hebben jullie Tsee Tsee vliegen? Nee, meneer, daar houden wij niet van. Hij klopt op mijn zonneklep, loopt speurend om de camper heen en eindigt bij Leo's raam om ook daar naar binnen te gluren. Geen Tsee Tsee. Hij wilde al aangeven dat we verder mochten, maar wij wilden natuurlijk het naadje van de kous weten. "Wat doet u met die vliegen?" " Die maak ik dood". "O! Mogen die hier niet verder?" "Nee,, dat mag niet." "Dus", zegt Leo, "dit is eigenlijk de grens voor de vliegen?"  En ja, dat was inderdaad het geval. Verder rijdend hebben we nog even zitten filosoferen:  Jammer dat ze die vliegen dood maken, als hij ze vangt met zijn netje kan hij ze zo bij een tegenligger in de auto loslaten en kan de vlieg meerijden de andere kant op. En vliegen die op eigen gelegenheid de vliegengrens overvliegen, zijn die dan illegaal? Het heeft ons echt bezig gehouden:)

In Lusaka konden we onze 10e band laten repareren en werd het hoog tijd onze ijsjes-achterstand in te halen. We vonden een groot winkelcentrum (i.p.v. ijs een milkshake, mmmmm) en hebben daar ook nieuwe kratten kunnen kopen en een brooddoos. Alleen een opstapje voor de camper was niet te vinden dus behelpen we ons met een lege colakrat. Na flink geshopt te hebben reden we naar Eureka Camp, een mooie camping , met een hek wat 's nachts dicht gaat, maar overdag lopen er zebra's, natuurlijk apen, en soms ook giraffen over de camping. Heerlijk een dagje extra gebleven en fijn wat rond gewandeld en gelezen. Overdag is het weer heel warm, maar 's nachts is het, vanwege de hoogte, heel koud. Heerlijk om te slapen!

 

4 okt.  (283 km)

Op tijd vertrokken naar Lake Kariba want we waren al gewaarschuwd dat we een slechte weg voor de boeg hadden. En een paar kilometer buiten Lusaka begon het feest. Er werd ook hier weer aan een nieuwe weg gewerkt, dus dat was weer naast de weg rijden, over een heel slechte gravelroad, samen met heel veel vrachtauto's. Gelukkig kwamen we op een gegeven moment bij een weegbrug waar alle vrachtwagens aan de kant moesten, en daarna hadden we er geen last meer van. Al met al viel het niet tegen, om 12 uur waren we bij camping Eagles Rest in Siavonga, net voor de grens met Zimbabwe. Een mooie camping meteen plekje vlak aan het meer. 's Avonds kwam er een nijlpaard op de kant, zo dicht bij de camper dat we het slim vonden om zo geruisloos mogelijk naar de bar te vertrekken voor de warme maaltijd. Toen we terug kwamen was het nijlpaard niet meer te zien. Voorlopig even onze laatste avond in Zambia, morgen naar Zimbabwe.

 

Als u in het linkermenu op Zuidelijk Afrika klikt, ontvouwt zich rechts een menu met Zuid Afrikaanse landen en vind u het knopje Zimbabwe.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Of ik vind een weg of ik maak een weg